Saltimbocca 1


Po latach posuchy cielęcina pojawiła się w sprzedaży. No co by tu z niej zrobić? Pogrzebałam w literaturze i znalazłam i zrobiłam:    SALTIMBOCCA         
( ponoć to znaczy: sama skacze do ust).
Sznycle cielęce albo kotlety ( ja kupiłam gotowe „kotlety z górki” ) rozbić dość cienko. Mieć przygotowane podobnej wielkosci  plasterki szynki wędzonej surowej ( no bo w oryginale jest szynka parmeńska) albo cieniusieńko krojonego surowego wędzonego boczku.  Pewnie to obraza, ale myślę, że wiekszą obrazą jest robienie tej potrawy z filetów z kurczaka.  I jeszcze  potrzebna jest szałwia. Najlepiej swieża, ale i suszona może być. No i robi się tak: spina się wykałaczką albo i dwiema cielęcinę ( cieniutki plaster surowej albo równie cienki kawałek filetu przekrojonego płasko na dwie części)  z szynką, dając do środka  szałwię (nie przedobrzyć z suszoną). Kotlet ma z jednej strony szynkę, z drugiej cielęcinę. 

Smaży się na ostrym ogniu najpierw ze strony szynkowej, potem cielęcej, tyle, żeby zarumienić. Przekłada do garnka, deglasuje patelnię białym winem, wlewa toto do garnka z kotletami, podlewa jeszcze troszkę białego wina i dodaje lyżkę masła. Poddusza aż cielęcinka miękka. Kurczaka znacznie krócej, bo się robi wiórowaty…

Ortodoksyjnie podaje się z puree ziemniaczanym. Skoro o ortodoksji mowa, to kazali smażyć na maśle. Ale mnie się masło paliło, więc obsmażam na oleju z winogron, a masło daję dla smaku.UWAGA!!! Nie  solić!!! No, chyba, że na talerzu. Szynka ( boczek) są zwykle dość słone same z siebie. 

Cielęcina pojawia się i znika, filety z piersi kurczaka są stale. 

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CAPTCHA Image

*

One thought on “Saltimbocca